Arkona

Arkona - świątynia słowiańska Świętowita na wyspie Rugia, będąca jednocześnie grodem obronnym, ze stałą załogą 300 wojów. Na czele przybytku stał arcykapłan. Świątynia była jednocześnie skarbcem słowiańskiego plemienia Ranów. Była świętym miejscem dla wszystkich Słowian zachodnio-bałtyjskich. Arkona została zdobyta i zniszczona przez duńczyków w 1168r. Helmold, autor Kroniki słowiańskiej z XII w. pisał "... i wszystkie kraje słowiańskie posyłały tam roczną daninę, wyznając, że jest on bogiem ich bogów" Warto zwrócić uwagę że podległość ta absolutnie nie ma podłoża militarnego, gdyż plemię Ranów i owszem było bitne ale niezbyt liczne, a wybitnie religijne. Należy tu wtrącić że wierzenia Słowian, niezwykle w swej analogii przypominają wierzenia hindusów. Saxo Grammaticus w Dziełach Duńczyków opisuje posąg Siętowita w Arkonie "z czterema twarzami i tyluż karkami". Sama nazwa Świętowit oznacza Święty pan (byt) co możnaby utożsamiać z najwyższą formą boga.